,,Is het belangrijk dan te weten wat je allemaal hebt gewonnen?’’, vroeg ze gisteravond verbaasd, nadat ze weer eens tot ’s lands beste renster op de 500 meter tijdrit was gekroond.

Dat gebeurde overigens met de overhandiging van het rood-wit-blauwe tricot dat bestemd was voor de beste juniore op dit NK-onderdeel. Een kniesoor die daar op lette…
NK’s zijn aardige meetmomenten voor de 27-jarige Apeldoornse van AA Drink/Leontien.nl, ogenblikken waarop kan worden bekeken of de trainingen vruchten afwerpen. Want ze moet, op weg naar de Zomerspelen van Londen, nog veel progressie boeken, wil ze haar ultieme doel eindelijk bereiken. Eremetaal op het Olympische sportfeest, alleen daarvoor kruipt ze nog dagelijks op het zadel. Sinds de EK op haar thuisbaan is ze bezig aan een inhaalrace, in vergelijking met de concurrerende naties die in oktober plotseling met grotere versnellingen rond vlogen.
De Nederlandse vrouwen – terug te brengen tot Kanis en haar eeuwige rivale Yvonne Hijgenaar – moeten mee in die ontwikkeling, of ze het leuk vinden of niet. ,,Dat is best een puzzel, uit te vinden welk verzet bij je past. Maar we zijn goed op weg, dat laten de tijden zien. Ik heb er alle vertrouwen in dat we de top straks weer in zicht hebben. Vervelend dat het in een Olympisch jaar gebeurt, maar het is niet anders.’’

Bron: Leontien.nl/aadrink