Derde in de etappe met de reus van de Giro Donne, de verschrikkelijke Mortirolo: ga er maar aan staan. “Hier heb ik veel respect voor”, zo waren de eerste woorden van teammanager Michael Zijlaard na de finish van rit zeven.

Wat was het zwaar. En lang. En steil. En toch ook wel heel erg mooi. Dat waren, kort samengevat, de meningen van de rensters van AA Drink vanavond, toen ze terugkeken op een legendarische rit door de Dolomieten. Natuurlijk, wie anders dan Marianne Vos (de klassementsleidster) mocht zich melden voor de hoofdprijs, maar zoals Lucinda Brand zich heeft gemanifesteerd, is onwaarschijnlijk goed.

Ze behoorde al tot een vroege vluchtgroep (met Chantal Blaak) van twaalf rensters die het avontuur al ver voor het opdoemen van de Mortirolo bewust opzocht. Maar toen eenmaal de dans op de flanken van de gigant begon, dwarrelde de een na de ander uit dat gezelschap.

Tja, en daarna volgde de lange, gevaarlijke afzink. Lucinda: “Ik ben er vol ingedoken. Natuurlijk probeerde ik voorzichtig te blijven, maar als je op de voorste linie meestrijdt, geef je je niet zo snel gewonnen. Pooley haalden we al vlug in: zij bleek totaal niet te kunnen of durven af te dalen. Vanaf dat moment nam ik me voor Arndt en Guderzo het werk te laten doen, in de hoop dat ik met de zo gespaarde energie een kans zou hebben in de sprint.”

Bron: www.leontien.nl/aadrink