Na een moeilijke periode bewijzen we nu dat we als team echt heel hard kunnen fietsen.” 

Ze had er wel vertrouwen in gehad, onze Zwolse kopvrouw. Niet dat Kirsten het zo expliciet zei, maar ze geloofde echt in een podiumplaats op dit bijzondere onderdeel van de wereldbekercompetitie. Tijdrijden per team: het staat alleen in het Zweedse plaatsje Vårgårda jaarlijks op de kalender. Vorig jaar won Wild de prestigieuze wedstrijd, toen met haar ploeg Cervélo. Nu is ze tweede, misschien een nog wel beter resultaat dan twaalf maanden terug.
Want wie heeft er nu rekening gehouden met zo’n overtuigende voorstelling? Tweede worden achter de meer dan geoliede machine van HTC, maar vóór grootmachten als Garmin, de hardrijdsters van de Australische nationale selectie, Nederland Bloeit, de Russische ploeg of Hitec, het gezelschap dat door de vrouw in vorm Emma Johansson wordt aangevoerd, het is gewoonweg super.

“Ja”, erkent een dolblije Kirsten, “dit is heel cool. Het was bijna leuk om zoveel pijn te lijden. Want vergis je niet, hè: 42 kilometer op de limiet fietsen is geen pretje. Maar als je dan zo afsluit, mag je dik en dik tevreden zijn, toch?”
Wat heet. Zonder een echt specifieke voorbereiding was AA Drink/Leontien.nl in Scandinavië neergestreken. In deze fase van het seizoen volgen de wedstrijden elkaar snel op en is er dus nagenoeg geen tijd je als team toe te leggen op dit soort nummers. Het bewijst tegelijkertijd dat deze ploeg er wel staat op de momenten dat het moet.

“De gelijkmatigheid is onze kracht geweest”, stelt gelegenheidsploegleider Mirek Ratajczek. “Iedereen was wel aan elkaar gewaagd, alleen Irene van den Broek kon iets minder mee. Logisch: ze ondervond nog last van een blessure. De meiden hebben hun race geweldig opgebouwd.”

Hetgeen de geklokte tussentijden ook vertellen. Eerlijk is eerlijk: HTC is een klasse apart geweest. Zowel na 16,4 km als na 31,9 km áls op de eindstreep verreweg de snelste groep; AA Drink? Kwestie van rustig opbouwen en ontzettend sterk finishen. “De meeste winst hebben we in de laatste vijf kilometer gepakt”, concludeert Kirsten. “Bij het eerste meetpunt had Garmin 37 tellen voorsprong op ons, na 31 kilometer nog een seconde en uiteindelijk verslaan we dat team met een kleine zes seconden. Dat was echt gaaf om te zien.”

“Het liep zoals het eigenlijk altijd moet lopen”, meent Chantal Blaak. “Ik moet zeggen dat Kirsten heel erg goed heeft gereden. Daarnaast hadden we nog vier gelijkwaardige meiden. Nou, als je dan een rekensommetje maakt, kom je uit op minstens tien sterke benen. Bega je dan geen stomme fouten, dan sta je plotseling op het podium. Heerlijk!"

Bron:www.leontien.nl/aadrink