"We waren nog geen vijftien kilometer onderweg, hadden net het topje van de Schomminkelberg bereikt en het was al duidelijk: hier viel de slag. Drie rensters van Dolmans (Bras, Ensing, Dijkman), twee van Topsport Vlaanderen (Verbeke, De Vocht), drie van Lotto Honda (Henrion, De Vuyst, Van de Winkel) en twee van de Luxemburgse selectie (Majerus, Lamborelle) hadden een paar meter op het peloton. Hier moest ik bij zijn, dus ik sloot aan.

Meteen werd er aardig de sokken in gezet. Maar de voorsprong werd niet snel groter. Anderhalve minuut, twee minuten, terug naar één minuut en nog wat. Er werd kennelijk flink doorgereden in het peloton. Team Hitec, vermoedde ik, want dat had van de grote ploegen hier aanwezig de slag gemist. We moesten dus behoorlijk doorrijden, in de stormachtige wind en de regen, om vooruit te blijven.

Maar het was niet aan mij om het vuile werk op te knappen. Ik was als enige eenling mee in deze kopgroep. Dat zou dadelijk de finale nog lastig genoeg maken: om beurten zouden de andere rensters demarreren, wetend dat ze één of zelfs twee backups in het groepje zouden hebben. Ik draaide wel mee, maar probeerde een beetje krachten te sparen. Vooral ook omdat ik niet topfit was, nadat ik ziek was uitgevallen in de Giro Donne. Ik zat nog behoorlijk te rochelen en te hoesten - zelfs op de fiets.

Pas vlak voor de vier plaatselijke rondes van elf kilometer leek het peloton het opgegeven te hebben. Onze voorsprong groeide nu snel. Maar de demarrages zouden ook niet lang uitblijven, dacht ik. Dat bleek. Topsport Vlaanderen en Dolmans trokken ten strijde. Om beurten werd er gedemarreerd. Voor mij werd het nu gokken: ik kon niet overal op reageren, maar wilde natuurlijk wel graag mee zitten als er echt twee of drie vertrokken.

Ik gokte verkeerd. Na drie keer fel reageren, gingen Grace Verbeke en Janneke Ensing er vandoor. Met z'n tweeën. Ik zat nog naar adem te happen, dus meespringen zat er even niet in. Gelukkig hadden we de twee Luxemburgers en drie Honda's in ons groepje nog, die zouden de twee vluchters er toch niet zonder slag of stoot vandoor laten gaan? Dat deden ze wel. Er werd geen noemenswaardige achtervolging ingezet. De voorsprong van de twee groeide snel en ik zag het met lede ogen aan.

Bron:www.leontien.nl/aadrink