De biologische klok tikt maar verder. Ja, Daphny weet het en voelt het. En zegt ze, zonder omwegen, er zijn meer wensen in haar leven dan alleen op topniveau met fietsen crossen en scheuren. Een kinderwens bijvoorbeeld. Ach, ze heeft zichzelf in gedachten al vaak met een paar van die kleine hummeltjes zien rondstappen. "Langzamerhand wordt het daar gewoon tijd voor. Hopelijk is het me te zijner tijd  gegeven. Ik kijk daar ook wel naar uit", erkent de jonge dertiger uit het plaatsje Zeeland die tussen 17 en 24 augustus meedoet aan een internationale etappekoers op de mountainbike, de Trans Schwarzwald.

Een ogenblik later is Daphny weer die topatlete die vol vuur en passie over haar winterse doelen spreekt. Nou ja, winter...de competitie voor de veldrijders begint over een kleine maand, en voor hetzelfde geld vallen de mussen dan nog van het dak. "Neemt niet weg dat we er klaar voor moeten zijn. Dat is wat mij betreft wel het geval. Ik heb zelden zo'n gunstige zomer beleefd als dit jaar."

Van den  Brand neemt het woord gunstig in haar mond, omdat ze weinig problemen heeft gekend met haar bronchitis-gevoeligheid. Wordt het weer in Nederland mooi (warm en droog), dan verkast ze liever naar elders. Geen wonder dat ze blij is geweest verschillende etappekoersen te hebben kunnen rijden voor AA Drink/Leontien.nl, zoals de Giro Donne en de Ronde van Thüringen. Gebieden waar de gevreesde pollen minder snel hun verstikkende werking ten toon spreiden, en de coureur Daphny beter tot haar recht komt. "Bovendien heb ik in die wedstrijden een prima conditionele basis kunnen leggen voor straks."

Hoewel de definitieve eindstreep in de verte lonkt, benadert ze de laatste wintercompetitie precies hetzelfde als voorheen. "Ik verheug me op wat erna komt, maar ben nog even gretig. Er zijn drie hoofddoelen, te beginnen in Lucca (Ita) waar begin november het Europees kampioenschap plaatsheeft. Afgelopen jaar won ik de titel; die zou ik graag verlengen. Wat eveneens belangrijk voor me is: het nationaal kampioenschap. In Sint-Michielsgestel moest ik de rood-wit-blauwe trui overdragen aan Marianne Vos. Ik zou dat shirt het liefst weer bemachtigen. Het NK wordt verreden in Huijbergen, op het parkoers waar ik in 2006 met een minuut of tweeënhalf Europees kampioene werd. Dat is een leuke mentale ruggensteun."

Tot slot staat het wereldkampioenschap met megadikke letters aangekruist op de kalender die thuis aan de muur hangt. "Weer eens wereldkampioene worden en dan afscheid nemen, op zich is die gedachte schitterend. De race is in Koksijde, een echt veldrijdersrondje met veel zand. Dat is echt iets voor mij. Joh, ik heb er zoveel zin in, dat ik eigenlijk niet wil stilstaan bij wat ik me na vorige winter heb voorgenomen. Stel dat ik die regenboogtrui eind januari om m'n schouders heb zitten... Best kans dat ik dan m'n plannen herzie....." 

bron:www.leontien.nl/aadrink