FC Utrecht creëerde kans op kans, en toonde zich op elke veldpositie op zijn minst gelijkwaardig aan de Brabanders.

Weliswaar had FC Utrecht dankzij de lange blessurelijst opnieuw moeten husselen met de opstelling, dit keer pakte het allemaal wel goed uit. En daarmee won FC Utrecht voor het eerst sinds 15 november 1992 weer eens thuis van de Eindhovenaren. Bovendien was PSV tevens de eerste ploeg uit de traditionele top-3 die dit seizoen drie punten in Galgenwaard moest achterlaten.

De ploeg van Sef Vergoossen toonde zich verrast door de strijdwijze van FC Utrecht, dat op het middenveld voor het eerst dit seizoen met de punt naar voren acteerde.

Met Van Dijk kort achter hen, toonden Caluwé en Van der Gun zich een plaag voor de Brabanders. Zowel de Belg als de weer fitte Hagenaar ontdeden zich geregeld van hun directe tegenstanders Simons en Bakkal, waardoor Utrecht heerste op het middenveld.

Dat doelman Gomes, ondanks het uitermate zwakke optreden van zijn defensie, in de eerste 25 minuten zijn doel schoon hield, lag nog veel meer aan het onzuivere afwerken van de Utrechters. Vooral Tim Cornelisse had de 1-0 op zijn schoen, maar de rechtsback werkte de bal oog in oog met de Braziliaanse doelman ver over het doel. Omdat ook kleinere mogelijkheden (Wolters, George, Nelisse, Van Dijk) niet werden omgezet in een treffer, maakte FC Utrecht het zich moeilijker dan nodig was.

Het viel in FC Utrecht te prijzen dat het zich niet van de wijs liet brengen, toen PSV tegen alle verhoudingen in toch de leiding nam. De Belgische arbiter De Bleeckere wees na 27 minuten terecht naar de stip, toen Utrecht-verdediger Alje Schut de bal met zijn hand beroerde.

PSV-aanvoerder Timmy Simons liet Wesley de Ruiter vanaf elf meter kansloos, maar FC Utrecht pakte daarna de draad gewoon weer op. Met een gretigheid die de laatste weken zo node werd gemist aan Utrecht-zijde. Die gedrevenheid, waarbij de Utrechters stevige duels niet schuwden, werd nog voor de rust beloond met twee treffers.

Beide keren uit standaardsituaties, beide keren ook op aangeven van Leroy George. De Amsterdammer - de laatste weken flink uit vorm - had het tegen PSV prima naar zijn zin. George opereerde weer eens op rechts, omdat Van der Gun op het middenveld nodig was en A-junior Randy Wolters het beste rendeert op de linkerflank. Maar juist twee indraaiende vrije trappen van de linkervoet van George - vanaf rechts - lieten de Galgenwaard ontploffen. Bij de eerste, in de 35e minuut, knikte Robin Nelisse fraai binnen. Acht minuten later ging een vrije trap vanaf de achterlijn aan de hele defensie van PSV voorbij en kon verdediger Tim Cornelisse bij de tweede paal optimaal profiteren van het lamlendige optreden van de Brabanders.

Hoewel FC Utrecht de tweede helft iets meer inzakte, hadden de bijna 22.000 toeschouwers eigenlijk geen moment het idee dat het tegen de koploper fout ging aflopen. Alleen het laatste kwartier zette PSV even flink aan. Logisch, omdat op dat moment de 3-1 al op het scorebord stond. Van der Gun liet zich in de 74e minuut handig vallen, nadat PSV-verdediger Alcides voor de ’tigste’ maal op de rem trapte. En áls de bal op de stip gaat, rekent heel stadion Galgenwaard zich al rijk. Terecht, ook deze keer, hoewel PSV-goalie Gomes de inzet van penalty-specialist Gregoor van Dijk eigenlijk had moeten keren.

Veldtrainer John van Loen was trots op zijn ploeg. ,,De score had veel hoger uit kunnen vallen. Je zag dat PSV onder de indruk was van onze aanvallende speelwijze. We hebben prima gebruik gemaakt van de ruimte op het middenveld, en daardoor fraaie combinaties op de mat gelegd. Er kwam vandaag uit wat zich al op de training aandiende. Prachtig om te zien, daar doe je het voor.’’